جوشکاری مس دشوار است، آیا دستگاه های جوش معمولی می توانند از عهده آن برآیند؟ آیا به تکنیک خاصی نیاز دارید؟

مس، با رسانایی الکتریکی و حرارتی عالی و همچنین مقاومت در برابر خوردگی، به طور گسترده در الکترونیک، برق، تبرید و سایر زمینه ها استفاده می شود. با این حال، در تولید واقعی، جوشکاری مس اغلب برای اپراتورها سردرد ایجاد می کند - نقاط جوش مستعد اتصالات مجازی، تخلخل و حتی شکست در جوش هستند. این به ناچار سؤالاتی را ایجاد می کند: چرا جوشکاری مس اینقدر دشوار است؟ آیا دستگاه های جوش معمولی می توانند آن را مدیریت کنند؟ و آیا تکنولوژی خاصی مورد نیاز است؟

 I. دشواری جوشکاری مس: 'چالش های ذاتی' از خواص مواد

دشواری بالای جوشکاری مس عمدتاً ناشی از خواص فیزیکی منحصر به فرد آن است که سه 'چالش ذاتی' را برای فرآیند جوشکاری به همراه دارد:

اول رسانایی حرارتی بالا است که 'گرما را از بین می برد'. هدایت حرارتی مس حدود پنج برابر فولاد کم کربن است. در حین جوشکاری، گرمای ورودی به سرعت توسط مواد مسی هدایت و پخش می‌شود و دمای حوضچه مذاب بالاتر از آستانه ذوب باقی نمی‌ماند. این به راحتی منجر به مشکلاتی مانند «جوش‌خوردن از طریق عدم اتصال» و «فقدان همجوشی» می‌شود، به‌ویژه برای مواد مسی با ضخامت بیشتر از 3 میلی‌متر، که در آن اتلاف حرارت بارزتر است.

دوم، اکسیداسیون آسان است که 'حوض مذاب را از بین می برد'. مس در دماهای بالا (بالای 300 درجه سانتیگراد) به سرعت با اکسیژن واکنش می دهد و لایه متراکمی از فیلم اکسید مس را تشکیل می دهد. این فیلم دارای نقطه ذوب 1326 درجه سانتیگراد است که بسیار بالاتر از نقطه ذوب خود مس 1083 درجه سانتیگراد است. اگر به موقع حذف نشود، در حوضچه مذاب باقی می ماند و باعث ایجاد تخلخل و ورود سرباره می شود که مستقیماً استحکام نقطه جوش را کاهش می دهد.

سوم، سیالیت قوی است که 'تشکیل آن را دشوار می کند'. مایع مسی سیالیت بسیار بالاتری نسبت به مایع فولادی دارد. اگر در حین جوشکاری به درستی کنترل نشود، مایع مس مستعد از دست دادن است، که منجر به تشکیل نقطه جوش ضعیف و حتی 'سوختن - از طریق' قطعات مسی با دیواره نازک می شود.

II. دستگاه های جوش معمولی 'افت کوتاه': قادر به تامین نیازهای جوشکاری مس نیستند

در مواجهه با چالش‌های جوشکاری مس، دستگاه‌های جوش معمولی (مانند جوشکارهای قوس الکتریکی معمولی و جوش‌کارهای نقطه‌ای معمولی) اغلب 'افت می‌کنند' و نمی‌توانند الزامات کیفیت را برآورده کنند. مشکلات اصلی بر دو جنبه متمرکز است:

از یک طرف، انرژی خروجی 'دقیق نیست' است. جوشکارهای قوس الکتریکی معمولی محدوده نسبتاً باریکی از تنظیم جریان و ولتاژ دارند و انرژی پراکنده می شود. آنها نمی توانند گرمای متمرکز و پایدار را برای هدایت حرارتی بالای مس فراهم کنند. یا گرما کافی نیست، که منجر به جوشکاری ناقص می شود، یا گرما بیش از حد است و قطعات دیواره نازک را می سوزاند. از طرف دیگر جوشکارهای نقطه ای معمولی از رسانایی الکتریکی بالای مس رنج می برند که باعث می شود جریان به راحتی پخش شود و تشکیل یک هسته مذاب به اندازه کافی بزرگ را دشوار می کند. استحکام نقطه جوش بسیار کمتر از سطح مورد نیاز است.

از سوی دیگر، کمبود 'محافظت در برابر اکسیداسیون' وجود دارد. اکثر دستگاه های جوش معمولی سیستم حفاظت از گاز بی اثر اختصاصی ندارند. در طول جوشکاری، مس در تماس مستقیم با هوا است و لایه اکسیدی به شکل گیری ادامه می دهد. حتی اگر جوشکاری کامل شود، نقطه جوش به دلیل نقص اکسیداسیون شکننده می شود و در طول استفاده طولانی مدت قادر به تحمل لرزش و فشار نخواهد بود.

III. جوشکاری مس نیاز به 'فناوری ویژه' دارد: بهینه سازی کامل فرآیند از پیش گرمایش تا حفاظت

برای غلبه بر مشکلات جوشکاری مس، باید از فناوری ویژه هدفمند استفاده کرد تا یک طرح بهینه سازی کامل از قبل، حین و بعد از جوشکاری شکل بگیرد:

قبل از جوشکاری ، 'پیش درمان' مورد نیاز است. ابتدا سطح مواد مسی باید آسیاب شده و اسید شسته شود تا فیلم اکسیدی و آلودگی روغن کاملاً از بین برود تا از ورود ناخالصی ها به حوضچه مذاب جلوگیری شود. دوم، پیش گرمایش باید با توجه به ضخامت مواد مس انجام شود. مواد مسی با ضخامت 3 تا 10 میلی‌متر باید تا دمای 200 تا 350 درجه سانتیگراد و آنهایی که ضخامت آنها بیش از 10 میلی‌متر است باید تا دمای 350 تا 500 درجه سانتیگراد گرم شوند. پیش گرم کردن باعث کاهش اتلاف حرارت و ایجاد شرایط برای پایداری حوضچه مذاب می شود.

در حین جوشکاری ، 'کنترل دقیق انرژی + جلوگیری از اکسیداسیون' مورد نیاز است. روش های جوشکاری با انرژی متمرکز مانند جوشکاری پالس MIG و جوش لیزری را انتخاب کنید. جوشکاری پالس MIG می تواند انرژی بالایی را در یک لحظه از طریق جریان پالسی با فرکانس بالا آزاد کند و بر اتلاف حرارت مس غلبه کند. همچنین برای جداسازی هوا با محافظ آرگون ترکیب شده است. جوشکاری لیزری انرژی را با اندازه نقطه ای در سطح 0.01 میلی متر متمرکز می کند، مس را به سرعت ذوب می کند و ناحیه تحت تأثیر حرارت را بین 0.1 تا 0.3 میلی متر نگه می دارد تا از تغییر شکل جلوگیری شود. علاوه بر این باید مواد جوشکاری خاصی مانند سیم جوش فسفر - برنز و سیم جوش سیلیکون - برنز انتخاب شود. این مواد می توانند آلیاژهای خوبی با مس تشکیل دهند و از تشکیل فیلم های اکسیدی جلوگیری کنند.

پس از جوشکاری ، 'سرد شدن آهسته' مورد نیاز است. نقطه جوش را پس از جوشکاری با پنبه عایق بپیچید تا به آرامی خنک شود و استرس داخلی ناشی از اختلاف دمای زیاد کاهش یابد و از ترک خوردن جلوگیری شود.

جوشکاری مس نیازهای بسیار بالایی برای عملکرد تجهیزات و جزئیات فرآیند دارد و دستگاه‌های جوشکاری معمولی و فرآیندهای معمولی برای برآوردن نیازها مشکل هستند. اگر نیاز به جوش مس دارید، دستگاه جوش PDKJ سیستم کنترل انرژی را برای ویژگی‌های مس، مجهز به ماژول‌های ویژه حفاظت از اکسیداسیون - پیشگیری و طرح‌های فرآیندی بهینه کرده است و می‌تواند مشکلات جوش مس را بدون اکسیداسیون آسان و با اطمینان از استحکام و پایداری نقاط جوش و تضمین قابل اعتماد برای تولید، به طور دقیق حل کند.

اگر نیاز به دستگاه جوش دارید، لطفاً با خانم ژائو تماس بگیرید

ایمیل: pdkj@gd-pw.com

تلفن: +86- 13631765713