آیا گازهای محافظ اضافی در حین جوشکاری باید اضافه شود؟ آیا باید از آرگون استفاده کنیم یا نیتروژن؟

معمولاً در حین جوشکاری به گاز محافظ اضافی نیاز است که عمدتاً برای جلوگیری از نفوذ قطرات فلز، حوضچه‌های جوش و فلزات با دمای بالا در ناحیه جوش توسط گازهای مضر از خارج، جلوگیری از اکسید شدن درز جوش در طول فرآیند جوشکاری، جلوگیری از تشکیل منافذ و تضمین یکپارچگی درز جوش عمل می‌کند. همچنین می تواند از لنز فوکوس در برابر آلودگی بخار فلزی و پاشیدن قطرات مایع محافظت کند. با این حال، برخی از روش‌های جوشکاری نیز وجود دارد که نیازی به گاز محافظ ندارند، مانند جوشکاری قوس سیمی با هسته‌های شار خود محافظ. هسته شار داخل سیم جوش در طول فرآیند جوشکاری گاز محافظ و سرباره تولید می کند تا از ناحیه جوشکاری محافظت کند. همچنین برخی از روش های جوشکاری مقاومتی مانند جوش نقطه ای وجود دارد که معمولاً نیازی به گاز محافظ اضافی ندارند.

در مورد انتخاب آرگون یا نیتروژن، به مواد و فرآیندهای مختلف جوش بستگی دارد. موارد زیر شرایط خاص است:

آرگون

1. جوشکاری فولاد ضد زنگ: گاز آرگون یک گاز محافظ رایج در جوشکاری فولاد ضد زنگ است. آرگون خالص برای جوشکاری با گاز بی اثر تنگستن (TIG) فولاد ضد زنگ مناسب است، اما در جوشکاری قوس فلزی گازی (MIG) با استفاده از آرگون خالص به تنهایی، کشش سطحی قطرات فولاد ضد زنگ و حوضچه مذاب بالا است، سیالیت فلز مایع ضعیف است و شکل گیری جوش خوب نیست. معمولاً 1-2٪ اکسیژن به گاز آرگون اضافه می شود تا کشش سطحی را کاهش دهد، سیالیت را افزایش دهد و درز جوش را از نظر زیبایی ظاهری دلپذیر کند. با افزودن 2-5% CO2، پایداری قوس خوب است، اکسیداسیون کاهش می یابد، عناصر آلیاژی کمتر می سوزند و تمایلی به افزایش کربن وجود ندارد. این مناسب برای جوشکاری TIG پایین و فرآیندهای ترکیبی جوشکاری پوشش پرکننده MAG برای خطوط لوله فولادی ضد زنگ است.

2. جوشکاری آلیاژهای آلومینیوم: آلیاژ آلومینیوم GMAW معمولاً از Ar به عنوان گاز محافظ استفاده می کند که به خلوص گاز بالایی نیاز دارد، در غیر این صورت اکسیدهای سیاه رنگ در دو طرف جوش ظاهر می شوند. اگر می خواهید نفوذ و سرعت جوشکاری را افزایش دهید، می توانید نسبت خاصی از He را به Ar اضافه کنید، اما اگر نسبت He بیش از حد زیاد باشد، پاشش بیشتر خواهد بود.

3. جوشکاری مس و آلیاژهای مس: Ar خالص را می توان به عنوان گاز محافظ جوشکاری استفاده کرد.

4. جوشکاری نیکل و آلیاژهای نیکل: علاوه بر استفاده از Ar خالص و Ar+He به عنوان گازهای محافظ جوشکاری، می توان مقدار کمی هیدروژن نیز به گاز Ar اضافه کرد تا کارایی جوش را بهبود بخشد.

5. جوشکاری آلیاژهای تیتانیوم و تیتانیوم: به دلیل پیوند قوی بین تیتانیوم و N, H, و O، Ar و Ar+He خالص فقط می توانند به عنوان گازهای محافظ جوشکاری برای GMAW آلیاژهای تیتانیوم و تیتانیوم استفاده شوند.

نیتروژن

1. جوشکاری فولاد ضد زنگ: نیتریدهای تولید شده توسط واکنش شیمیایی بین نیتروژن و فولاد ضد زنگ می توانند استحکام اتصال جوش را بهبود بخشند و خواص مکانیکی جوش را افزایش دهند. بنابراین در هنگام جوشکاری فولاد ضد زنگ می توان از نیتروژن به عنوان گاز محافظ استفاده کرد، اما عموماً به تنهایی استفاده نمی شود و با آرگون و سایر گازها مخلوط می شود.

2. جوشکاری مس و آلیاژهای مس: هنگام جوشکاری مس و آلیاژهای مس، می توان نسبت مشخصی از نیتروژن را به گاز Ar اضافه کرد تا هزینه های تولید کاهش یابد، اما ممکن است مقداری پاشیده شدن و دود وجود داشته باشد و در نتیجه شکل گیری ضعیفی ایجاد شود.

اگر نیاز به دستگاه جوش دارید، لطفاً با خانم ژائو تماس بگیرید

ایمیل: pdkj@gd-pw.com

تلفن: +86- 13631765713