استراتژی برای بهبود کارایی جوشکاری دسته ای لوازم جانبی سخت افزار: راهنمای عملی برای انتخاب ماشین جوش نقطه ای و تبدیل اتوماسیون

لوازم جانبی سخت افزاری مانند لولاها، اتصال دهنده ها و کانکتورها، هنگامی که به صورت دسته ای تولید می شوند، کارایی جوش خود را مستقیماً بر ظرفیت تولید تأثیر می گذارند. بسیاری از تولیدکنندگان، اگرچه از جوشکارهای نقطه‌ای استفاده می‌کنند، اما اغلب به دلیل انتخاب نامناسب مدل یا عدم پیکربندی اتوماسیون، در معضل 'ظرفیت تولید ناتوان از هماهنگی با سفارش‌ها' هستند. در واقع، انتخاب مدل علمی و مقاوم سازی اتوماسیون می تواند به طور قابل توجهی کارایی جوش را بهبود بخشد.

ابتدا به نکات کلیدی برای انتخاب جوشکار نقطه ای نگاه می کنیم. هسته جوشکاری دسته ای 'تطبیق' است که نیازمند انتخاب بر اساس مواد، ضخامت و نقطه جوش مورد نیاز لوازم جانبی است. برای لوازم جانبی فولاد کم کربن و فولاد ضد زنگ با ضخامت 0.5 تا 3 میلی متر، جوشکارهای نقطه ای مقاومتی هزینه - عملکرد بهتری را ارائه می دهند. آنها می توانند جریان خروجی پایداری داشته باشند و برای جوشکاری با فرکانس بالا مناسب هستند. اگر لوازم جانبی شامل موادی با رسانایی الکتریکی بالا مانند مس و آلومینیوم باشد، باید جوشکار خازن - نقطه ذخیره سازی انتخاب شود. اینها می توانند به سرعت جریان زیادی را آزاد کنند و زمان جوشکاری را کاهش دهند. در عین حال، توان نامی جوشکار باید حاشیه کافی داشته باشد. به عنوان مثال، برای جوشکاری بیش از 5000 نقطه در ساعت، توصیه می شود مدلی با توان بیش از 80KVA انتخاب کنید تا از اضافه بار و خاموش شدن دستگاه جلوگیری شود.

تعداد و توزیع نقاط جوش نیز بر انتخاب تأثیر می گذارد. برای لوازم جانبی تک نقطه ای می توان یک جوشکار نقطه ای تک سر را انتخاب کرد که می توان آن را با یک ماده ساده - مکانیزم تغذیه ترکیب کرد. برای لوازم جانبی چند نقطه ای با توزیع منظم، مانند اتصال دهنده های چند پایه، جوشکارهای نقطه ای چند سر راه حل بهتری هستند. آنها می توانند به جوشکاری همزمان چندین نقطه دست یابند و کارایی را مستقیماً 3 تا 5 برابر افزایش دهند. علاوه بر این، سرعت پاسخ جوشکار بسیار مهم است. تجهیزات با کیفیت بالا می توانند زمان چرخه جوشکاری را تا 0.3 - 0.5 ثانیه کنترل کنند که بسیار بیشتر از 1 - 2 ثانیه تجهیزات معمولی است. این تفاوت به ویژه در تولید دسته ای مشهود است.

اکنون بیایید در مورد تکنیک های عملی برای تعمیرات اتوماسیون صحبت کنیم. تولیدکنندگان کوچک و متوسط ​​می توانند با تجهیز جوشکارهای نقطه ای معمولی به فیدرهای ارتعاشی و وسایل پنوماتیکی برای دستیابی به تغذیه خودکار مواد و موقعیت یابی قطعات کار، و کاهش زمان صرف شده برای جابجایی و جاگذاری دستی، با 'نیمه اتوماسیون' شروع کنند. این می تواند راندمان را تا بیش از 40٪ افزایش دهد. اگر تقاضای زیادی برای ظرفیت تولید وجود داشته باشد، می‌توان با ادغام جوشکارهای نقطه‌ای با بازوهای روباتیک، تسمه‌های نقاله و دستگاه‌های مرتب‌سازی خارج از خط، به «خط تولید کاملاً خودکار» ارتقا پیدا کرد. بازوی رباتیک وظیفه جوشکاری دقیق را بر عهده دارد، در حالی که تسمه نقاله جریان مداوم را امکان پذیر می کند. یک خط تولید می تواند جایگزین 3 تا 4 کارگر شود و به طور مداوم به مدت 24 ساعت کار کند.

در طول فرآیند مقاوم سازی، باید به پیوند و پایداری پارامتر توجه شود. سیستم اتوماسیون باید بتواند با سیستم کنترل جوشکار نقطه ای ارتباط برقرار کند و به طور خودکار پارامترهای جوش را مطابق مدل لوازم جانبی فراخوانی کند. به عنوان مثال، هنگام جابجایی بین لولاهایی با ضخامت های مختلف، جریان و فشار الکترود را می توان در زمان واقعی تنظیم کرد. در عین حال، الکترودهای مقاوم در برابر سایش و مواد بادوام - اجزای تغذیه باید برای کاهش خرابی تجهیزات و اطمینان از تداوم تولید دسته ای انتخاب شوند.

اگر نیاز به دستگاه جوش دارید، لطفاً با خانم ژائو تماس بگیرید

ایمیل: pdkj@gd-pw.com

تلفن: +86- 13631765713