Spawanie miedzi jest trudne. Czy poradzą sobie z tym zwykłe maszyny spawalnicze? Czy potrzebujesz jakichś specjalnych technik?

I. Zwykłe maszyny spawalnicze są trudne w wykonaniu, a ich wady są oczywiste

1. Zwykła ręczna spawarka łukowa: prawie bezużyteczna
• Ten typ spawarki opiera się na ciepłu wytwarzanym przez spalanie pręta spawalniczego. Dopływ ciepła jest niewystarczający do stopienia materiałów miedzianych. Co więcej, na rynku prawie nie ma prętów spawalniczych zaprojektowanych specjalnie do materiałów miedzianych. Jeśli na siłę użyjesz innych prętów spawalniczych, powstały szew spawalniczy będzie albo niepewny, albo pełen żużla. Można go użyć jedynie do tymczasowego załatania małej dziury. W przypadku prawidłowego spawania miedzi jest to całkowicie zawodne.
2. Podstawowa spawarka TIG DC: ograniczona do cienkiej czystej miedzi
• Podstawowa spawarka DC TIG z trudem spawa cienkościenną czystą miedź o grubości 1-3 mm, taką jak małe miedziane złącza końcowe. Problemów jest jednak wiele: brakuje mu funkcji czyszczenia katody, co oznacza, że ​​nie jest w stanie usunąć warstwy tlenku z powierzchni materiałów miedzianych, co ułatwia osadzanie się żużla w spoinie. Kontrola dopływu ciepła nie jest precyzyjna. Podczas spawania grubszych materiałów miedzianych będzie „przytłoczony”. Nie może także spawać mosiądzu (cynk zawarty w mosiądzu łatwo odparowuje w wysokich temperaturach, powodując kruchość spoiny).
3. Zwykła spawarka MIG: podatna na przepalenia i inne problemy
• Podczas spawania materiałów miedzianych zwykłą spawarką MIG do stopienia materiałów miedzianych wymagany jest duży prąd. Jednak wysoki prąd może łatwo przepalić cienkościenne materiały miedziane. Co więcej, stosowanie czystego argonu do ochrony nie jest skuteczne w hamowaniu utleniania i absorpcji gazów przez materiały miedziane. Podczas spawania mosiądzu parowanie cynku jest silne. To nie tylko zanieczyszcza środowisko, ale także zmniejsza wytrzymałość spoiny, nie spełniając wymagań jakościowych.

Podsumowując, zwykłe spawarki są w stanie wykonać jedynie niewielką ilość spawania cienkościennego z czystej miedzi, o niskim zapotrzebowaniu. Aby prawidłowo spawać średniogrube materiały z miedzi, mosiądzu lub miedzi o wymaganiach wytrzymałościowych i przewodności elektrycznej, niezbędny jest profesjonalny sprzęt, taki jak zgrzewarki punktowe, spawarki laserowe i zrobotyzowane spawarki laserowe, a także specjalne procesy.

II. Bardziej odpowiedni jest profesjonalny sprzęt, a właściwy wybór zależy od scenariusza

1. Zgrzewarka punktowa: pierwszy wybór do seryjnego zgrzewania punktowego cienkościennych materiałów miedzianych
• Miedziana zgrzewarka punktowa opiera się na nacisku elektrod i wykorzystuje opór stykowy do podgrzewania i topienia lokalnych materiałów miedzianych w celu utworzenia punktów spawania. Jego zaletą jest szybkość; każdy punkt spawania zajmuje tylko 0,1-1 sekundy. Szczególnie nadaje się do spawania cienkościennych materiałów miedzianych (0,1-2 mm), np. łączenia przewodów miedzianych w elementach elektronicznych i montażu małych części miedzianych.
• Należy jednak pamiętać, że należy wybrać dedykowaną zgrzewarkę punktową do miedzi. Ponieważ miedź ma wysoką przewodność elektryczną, wymaga parametrów spawania o wysokim prądzie i krótkim czasie, aby uniknąć fałszywego spawania. Elektrody wymagają również regularnej konserwacji, aby zapobiec wpływowi utleniania i zużycia na jakość spawania.
2. Spawarka laserowa: niezbędna do precyzyjnego spawania miedzi
• Spawarka laserowa wykorzystuje wysokoenergetyczną wiązkę lasera do topienia materiałów miedzianych. Strefa wpływu ciepła jest bardzo mała i może precyzyjnie kontrolować szew spawalniczy. Powstały szew spawalniczy jest gładki i prawie nie wymaga obróbki końcowej. Ma szeroki zakres możliwości adaptacji i może spawać czystą miedź i mosiądz o grubości od 0,05 do 6 mm. Nadaje się do scenariuszy o wysokich wymaganiach dotyczących precyzji i wyglądu, takich jak elementy miedziane w precyzyjnych urządzeniach elektronicznych i złącza miedziane w sprzęcie medycznym.
• Podczas spawania materiałów miedzianych zaleca się wybranie spawarki laserowej z funkcją impulsową, która może zmniejszyć dopływ ciepła i uniknąć deformacji materiałów miedzianych. Jednocześnie należy go stosować z ochroną przed gazem argonowym, aby zapobiec utlenianiu i absorpcji gazu, zapewniając jakość szwu spawalniczego.
3. Zrobotyzowana spawarka laserowa: preferowany wybór do standardowego spawania miedzi w dużych seriach
• Zrobotyzowana spawarka laserowa to połączenie spawarki laserowej i ramienia robota, które może osiągnąć zautomatyzowane spawanie i może pracować nieprzerwanie przez 24 godziny. Jego precyzja spawania jest stabilna i nie mają na nią wpływu różnice w działaniu człowieka. Nadaje się do spawania miedzi w dużych seriach, np. spawania wiązek przewodów miedzianych w przemyśle motoryzacyjnym i spawania partii miedzianych zacisków w urządzeniach energetycznych.
• Ma podobny zakres możliwości dostosowania do spawarek laserowych pod względem grubości materiału miedzianego i może również obsługiwać spawanie o złożonej trajektorii, takie jak obwodowe szwy spawalnicze nieregularnych części miedzianych. Jest szczególnie odpowiedni dla przedsiębiorstw o ​​produkcji na dużą skalę, co może znacznie poprawić wydajność i obniżyć koszty pracy.

III. Do spawania miedzi potrzebne są specjalne procesy, a trzy kroki zapewniają jakość

1. Przed spawaniem: dokładne czyszczenie jest kluczem
• Warstwy oleju i tlenków na powierzchni materiałów miedzianych stanowią potencjalne zagrożenie podczas spawania i należy je dokładnie oczyścić. Użyj acetonu lub alkoholu do usunięcia oleju, papieru ściernego do polerowania lub kwasu siarkowego do usunięcia warstwy tlenku z czystej miedzi i specjalnych środków czyszczących do obróbki mosiądzu. W przypadku spawania grubych materiałów miedzianych (ponad 8 mm) należy przed spawaniem rozgrzać je do temperatury 200–400°C, aby spowolnić utratę ciepła i uniknąć niepełnego spawania.
2. Podczas spawania: parametry i zabezpieczenia muszą być stosowane
• Dostosuj parametry w zależności od sprzętu i rodzaju materiału miedzianego. Przykładowo przy spawaniu spawarką laserową czystej miedzi o grubości 3 mm gęstość energii należy dostosować do odpowiedniego zakresu. Niezbędny jest także gaz ochronny. Do spawania czystej miedzi należy stosować mieszaninę argonu i helu, a do spawania mosiądzu mieszaninę argonu i 5–10% azotu, przy przepływie kontrolowanym na poziomie 20–25 l/min, aby zapobiec utlenianiu i absorpcji gazu.
3. Po spawaniu: Powolne chłodzenie i kontrola są niezbędne
• Po spawaniu przykryj spoinę szmatką azbestową, aby umożliwić powolne schłodzenie materiału miedzianego, zmniejszając naprężenia wewnętrzne i unikając deformacji i pęknięć. W przypadku grubych części miedzianych odpuszczanie w niskiej temperaturze (250–300°C przez 1 godzinę) może dodatkowo wyeliminować naprężenia. Na koniec sprawdź szew spawalniczy pod kątem porowatości, pęknięć i w razie potrzeby przeprowadź testy elektryczne, aby upewnić się, że jakość spełnia standardy.

Jeśli masz wymagania dotyczące spawarki, skontaktuj się z panią Zhao

E-mail: pdkj@gd-pw.com

Telefon: + 13631765713